Αφιέρωμα, στην κ.Ειρήνη Κονιτοπούλου ...

Με   σένα   το   νησώτικο
αρχεύγει   και   τελειώνει,
ιατί   ΄σουν   η   αρχόντισσα,
που   είχε   τόσοι   χρόνοι.

          Είσαι   χρόνια   κερά - Ρήνη,
          ένας   μύθος,   που   δε   σβήνει...

Ήκαμες   το   νησώτικο
γνωστό   σ΄  όλη   τη   μ πλάση
και   χρόνια   τώρα,   βοηθάς,
το   γ κόσμο   να   ξεσκάσει...

          Άμα   γ ΄κούει΄   ο   κόσμος,   τα   νη-
          σώτικα,   το   νού   ν του   χάνει...

Ήπλωσες  το   νησώτικο
σ΄  Ανατολή   και   Δύση
κι   ο   Σύλλογος   των   Αξωτώ
θέλει   να   σε   τιμήσει.

          Έχεις   τραουδήσει   το   νη-
          σώτικο   50   χρόνοι... 


                                                                                    Νίκος   Σαρρής     (Απρίλης   2011 )

      σ.σ.   :   Το   τραγούδι   αυτό   το   έγραψα   για   την   εκδήλωση,   προς   τιμή   της   κ.   Ειρήνης   Κονιτοπούλου,   για   την   πολύχρονη   προσφορά   της    στο   νησιώτικο   τραγούδι,   που   διοργάνωσε,   στις   16 - 4 - 2011,   ο   Σύλλογος   Ναξιωτών   Αγίων   Αναργύρων,   στο   Μαρία  - Έλενα,   στους   Αγίους   Αναργύρους.   Τραγούδι   :     η  Ευδοκία   Γλέζου   κι   εγώ,   σε   συμβολική   συμμετοχή,    βιολί   :  Γιώργος   Μπελιώτης,  λαούτο  :   Κώστας   Χουζούρης,   στον   απεραθίτικο   ''  σκοπό   των   εκλοώ  ''.    (Υπάρχει   και   το   σχετικό   βιντεάκι.   Ελπίζω   να   καταφέρω,   κάποια   στιγμή,   να   το   ανεβάσω).

     Στο   τραγούδι   αυτό   εφήρμοσα   μιά   καινοτομία.   Στο   τρίτο   κοτσάκι,   που   κλείνει    το τραγούδι,   στην   επιστροφή   του,    στον   τέταρτο   στίχο,       αντικατέστησα   το   : ''  έχεις   τραουδήσει   το   νη-  '',   με   το   :   ''  του   Αιγαίου   αηδόνι  '',   και   έκλεισε   το   τραγούδι,   καταχειροκροτούμενο.   Δεν  χρειάζεται   να   γίνει   μόδα.   Το   εφάρμοσα   γιά   πρώτη   φορά.    Ήτανε   δοκιμαστικό,   στο   τραγούδι αυτό,   γιά   την   κ.   Ειρήνη   Κονιτοπούλου.   Χατήρι   της...

Απο   τη   συλλογή   μου   :   ''   Τιμητικά   ''.


Από   το   βιβλίο   μου   :   ''   Σταχολόημα...   '',   (2018).

Θωρρώ σε και μελαχολώ...

Θωρρώ   σε   και   μελαχολώ,
πού   ΄χαμε   έρωτα   πολλώ
χρονώ,   μες   στη   γ καρδιά   μας ·
μα   τώρα  που   περάσασι
τα   χρόνια   ΄φτά   και   ΄σβήσασι,
πονού   ν τα   σωθικά   μας.                                       (Κ/Κ   ΕΑ΄- 24)

''   Που   νά   ΄θελε,   να   μη   σε   δώ,
ωραίο   λεβεντόπαιδο   '',
μού    ΄χες   γραμμένα   κάπου ·
και   πως   :    στο   νού   μου   δε   μ περνά,
πόσο   πολύ   σε   λώλαινα,
τα   χρόνια   που   σε   ΄γάπου   '' .                            (Κ/Κ   ΕΑ΄- 25)

Μη   μό΄  ΄χεις   παραπόνεσες,
μα  φταίς   και   δεν   εμπόρεσες,
μες   στη   γ καρδιά   μου   νά   ΄σου ·
ιατί   ήτονε   η   αφορμή,
 ένα   ελεεινό   κορμί
και   τα   καμώματά   σου.                                                            (Κ/Κ   ΕΑ΄- 26)



                                                                 Νίκος   Σαρρής     

Υψέλι... , ( 1 ).

Καμμιά   σοβαρή   αγάπη,   δε   βαστά   λιγώτερο   απο  
μιά   ζωή...         
 .                                                                                                         (Α''   -   11)


Πάντα,   εχοχλάκα   το   αίμα   μου...       
                                                                                                           (Α''   -   25)


Καένας,   δεν   είναι   υποχρεωμένος,   να   μας   αγαπά...        
                                                                                                           (Α''   -   33)


Άλλο   στιχουργός,   άλλο   ποιητής...                                                       
                                                                                                                              (Α''   -   35)


Όλα   ΄ναι   κανονισμένα...                                                                         
                                                                                                           (Α''   -   225)

  

                                                                          Νίκος     Σαρρής 

Από   την   συλλογή    μου    :   ''    Υψέλι...   ''

σ.σ.     :     Οποιαδήποτε   αναφορά,   κοινοποίηση   ή   μεταφορά   φράσης,   γίνεται,    μόνον,    με   την   προσθήκη   και   του   ειδικού   κωδικού   αριθμού,      που   την   συνοδεύει.


Από   το   βιβλίο   μου   :   ''   Σταχολόημα...   '',   (2018).

Γοργόνα κι ανεράϊδα...

Γοργόνα   κι   ανεράϊδα
τω   μ περασμένω   χρόνω,
άμα   σε   φέρνω   στο   μυαλό
λωλαίνομαι   και   λιώνω.                         (Κ/Κ   ΤΔ΄- 67)

Νύφη   βουνώ   και   ποταμώ
στο   νού   μου   τριϋρίζεις
και   τη   γ καρδιά   μου   μιά   ζωή
αναποδοϋρίζεις.                                         (Κ/Κ   ΤΔ΄- 68)

Νηρήϊδα   τσι   θάλασσας,
κάνει   με   η   θωρρειά   σου
και   κάνω   χίλια   όνειρα,
πως   θα   βρεθώ   κοντά   σου.                   (Κ/Κ  ΤΔ΄- 69)

Μούσα   τ΄  ανέμου   ίνηκες
και   στέρνεις   μες   στ΄  αυτί   μου,
όσα   τραούδια   σού   ΄γραψα
και  ΄γγίζεις   τη   μπ ψυχή   μου.                 (Κ/Κ   ΤΔ΄- 70)




                                                                                    Νίκος   Σαρρής   


Από   το   βιβλίο   μου   :   ''   Σταχολόημα...   '',   (2018).

Πατινάδες... , μου. ( 2 )

Με   του   βιολιού   τσι   δοξαριές,
απόψε   τραουδούμε
--   και   του   λαούτου   τσι   πενιές   --
ιά   ΄κείνες   π΄  αγαπούμε.                           (Κ/Κ   ΤΑ΄- 194)

Αν   εί΄  γ κοιμάσαι,   ξύπνησε,
κόψε   το   όνειρό   σου
κι   έβγα   στη   μ πόρτα,   ιά   να   δείς,
τον   αγαπητικό   σου.                                  (Κ/Κ   ΤΑ΄- 189)

Υρίζωμε   μες   στα   στενά
και   γλυκοτραουδούμε,
τον   έρωτα   που   νιώθωμε
ιά   ΄κείνες,   π΄  αγαπούμε.                         (Κ/Κ  ΤΑ΄- 181)

Υρίζωμε  τα   στειαστά
και   πατινάδες   λέμε,
ιά   ΄φτές   πο΄  εγαπήσαμε,
πραμματικά   και   θέμε.                            (Κ/Κ   ΤΑ΄- 183)




                                                               Νίκος    Σαρρής   

σ.σ.   :   ***   εννοείται,  πως   απαιτείται   άδεια,   για   να   τραγουδηθεί.


Από   το   βιβλίο   μου   :   ''   Σταχολόημα...   '',   (2018).

Δεν υπάρχουσι τετράστιχα κοτσάκια.

            Τώρα,   που   υπάρχω,   ακόμα,   καλό   είναι   να   σας   πώ  δυό -τρία   πράγματα,   που   γιά   μένα   είναι   απόλυτα   ξεκάθαρα.   Έτσι   και   το   χρέος   μου   κάνω   απέναντι   στ΄  Απεράθου,   για    τους   επόμενους   αιώνες   κι   εσείς   θα  μάθετε   κάποια  σίγουρα  πράγματα   χωρίς   να   χάνετε   το   χρόνο   σας   σε   πολύχρονα   ψαξίματα.      Για   όποιον  θέλει,   πάντως,   να   το   ψάξει    κι   απο   μόνος   του,    σίγουρα,   θα   είναι   μια   ευχάριστη   και   πολύτιμη   εμπειρία...

          Έχοντας   ασχοληθεί  -- απο  μέσα --  με   τα   κοτσάκια   και   τ΄  Απεραθίτικα   τραγούδια,   γενικότερα,   για   περισσότερο   απο  μισό  αιώνα  --   κι   έχοντας   βγάλει   κι   εγώ   καμπόσες   χιλιάδες   --  μπορώ   να  σας   διαβεβαιώσω   πως   δεν   υπάρχουσι   τετράστιχα   κοτσάκια.
    

         Όπως   γράφω   και   στην   συλλογή   μου  ''ΑΠΕΡΑΘΙΤΙΚΑ   ΤΡΑΟΥΔΙΑ  -  ΕΡΕΥΝΑ   ΚΑΙ   ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ  " ,   <<  Τα   κοτσάκια   είναι   δίστιχα     δεκαεξασύλλαβα.   Δεκαεξασύλλαβα.     Οκτώ   συλλαβές      στον   επάνω   και   άλλες   οκτώ   συλλαβές   στον   κάτω   στίχο >> .           Και   δεν   πρέπει,   τουλάχιστον,    να    ακούγεται  απο   Αξώτες     ότι   δεν    αναγνωρίζουν   αυτή   την   διαφορά,    που  είναι   και  το   κύριο  χαρακτηριστικό  τους.    Ούτε   τα   τετράστιχα,    ούτε    τα  εξάστιχα,   ούτε  οι   δεκαπεντασύλλαβοι     είναι   κοτσάκια.  

Γενικότερα,   στην   Ελλάδα   θα   πρέπει   να   ερευνούμε   πάρα   πολύ,    ένα   θέμα,   προτού    το   βγάλουμε   στην   δημοσιότητα   για    να     είναι   και   τα    συμπεράσματά   μας   πιό   αξιόπιστα.

          Σ΄  αυτό   το   blog,   θα   πούμε   αρκετά   πράγματα   για  τα   κοτσάκια   και   τα   υπόλοιπα   απεραθίτικα   τραγούδια         και  θα   έχουμε   ίσως,   την   ευκαιρία   --    αν  είμεστα   καλά   --  να   λύσουμε     και   κάποιες   πιθανές   απορίες.

          Πάντως,    τα   κοτσάκια   και   τα   υπόλοιπα   απεραθίτικα   τραγούδια,   χαρίζουν   μια   απέραντα   γλυκειά   ευτυχία   σε   όσους   τα   νιώθουν   και    καταλαβαίνουν   την   ποιότητά   τους ·    πολύ   δε    περισσότερο   άν   τύχει   και      βγάνουσι   και   μεταλαβαίνουσι      και     οι   ίδιοι    απ΄  αυτό   το   αγίασμα...

                                                              Νίκος   Σαρρής    


Από   το   βιβλίο   μου   :   ''   Σταχολόημα...   '',   (2018).

Κοτσάκια μου... ( 11 )

Χρειάζεται   υπομονή,
να   κάν΄  εκείνος,   που   πονεί...                   (Κ/Κ    ΙΔ΄- 746)

Τα   ματάκια   σου,   όσο   θω-
ρρώ...   πον   ήξερες   πως   νοιώθω...         (Κ/Κ   ΙΔ΄- 747)  

Που   δε   μπορώ,   να  πώ   το   πό-
σο   σ΄  αγαπώ,   σε   άθρωπο...                      (Κ/Κ   ΙΔ΄- 748)

Τη   γ καρδιά   μου   κάνεις   άνω -
κάτω,   μα   μυαλό   δε   βάνω...                     (Κ/Κ   ΙΔ΄- 750)

Τσι   καρδιές   μας,   στα   ουράνι-
α,   ο   έρωτας   τσι   φτάνει...                          (Κ/Κ   ΙΔ΄- 751)

Ο   έρωτας   πάει   στον   ου-
ρανό   και   παρατά   το   νού...                       (Κ/Κ   ΙΔ΄- 752)

Έχω   μι΄  αγκαλιά   μεγάλη,
όλη,   μέσα   να   σε   βάλει...                          (Κ/Κ    ΙΕ΄- 147)




                                                        Νίκος   Σαρρής   


σ.σ.   :     ***   εννοείται,   ότι   θέλει    άδεια,   για   να   τραγουδηθεί...
Τα   παραπάνω    κοτσάκια   μου,   έχουν   δημοσιευθεί   και   στο    f.b.   μου.

Τα   συγκεκριμένα   κοτσάκια   μου,   είναι   μιά   ενότητα   θεματικά,   νοηματικά   και   ιστορικά.


Από   το   βιβλίο   μου   :   ''   Σταχολόημα...   '',   (2018).