Κυριακή 20 Ιανουαρίου 2013

Κοτσάκια μου... ( 11 )



Χρειάζεται   υπομονή,
να   κάν΄  εκείνος,   που   πονεί...                   (Κ/Κ    ΙΔ΄- 746)

Τα   ματάκια   σου,   όσο   θω-
ρρώ...   πον   ήξερες   πως   νοιώθω...         (Κ/Κ   ΙΔ΄- 747)  

Που   δε   μπορώ,   να  πώ   το   πό-
σο   σ΄  αγαπώ,   σε   άθρωπο...                      (Κ/Κ   ΙΔ΄- 748)

Τη   γ καρδιά   μου   κάνεις   άνω -
κάτω,   μα   μυαλό   δε   βάνω...                     (Κ/Κ   ΙΔ΄- 750)

Τσι   καρδιές   μας,   στα   ουράνι-
α,   ο   έρωτας   τσι   φτάνει...                          (Κ/Κ   ΙΔ΄- 751)

Ο   έρωτας   πάει   στον   ου-
ρανό   και   παρατά   το   νού...                       (Κ/Κ   ΙΔ΄- 752)

Έχω   μι΄  αγκαλιά   μεγάλη,
όλη,   μέσα   να   σε   βάλει...                          (Κ/Κ    ΙΕ΄- 147)




                                                        Νίκος   Σαρρής   


σ.σ.   :     ***   εννοείται,   ότι   θέλει    άδεια,   για   να   τραγουδηθεί...
Τα   παραπάνω    κοτσάκια   μου,   έχουν   δημοσιευθεί   και   στο    f.b.   μου.

Τα   συγκεκριμένα   κοτσάκια   μου,   είναι   μιά   ενότητα   θεματικά,   νοηματικά   και   ιστορικά.


Από   το   βιβλίο   μου   :   ''   Σταχολόημα...   '',   (2018).


Κυριακή 16 Δεκεμβρίου 2012

Ένα φιλί μου...



Τα   μάθια   μου   στα   μάθια   σου
--  σα   γράμματ΄  ανοιγμένα  --
διαβάζουσι   το   καθατί,
που   κρύβγεις   στη   γ καρδιά   σου ·
και   μες   απ΄  τα   χαμόελα,
που   σπαταλάς   ιά   μένα,
θωρρώ   πως   θες,   κάθα   λεφτό,
να   βρίσκομαι   κοντά   σου...                                                           (Κ/Κ   ΟΓ΄- 3)


Τα   χείλη   μου   στα   χείλη   σου,
μού   ΄πες,   να   εφαρμόσω,
να   πάρω   κάθα   δύναμη
απού   τα   όνειρά   μου ·
και   όλ΄  αυτά   που   σού   ΄γραφα,
με   μιάς   να   σου   τα   δώσω,
με  πάθος,   σ΄  ένα   μου   φιλί,
να   δείς   τον   έρωτά   μου...                                                            (Κ/Κ   ΟΓ΄- 4)



                                                                                               Νίκος   Σαρρής     


σ.σ.   :       Στα   οκτάστιχα   τραγούδια   μου,   έχω   βγάλει   σκοπό   (μουσική)   και
τραγουδιώνται,   όλα. 


Από   το   βιβλίο   μου   :   ''   Σταχολόημα...   '',   (2018).

Κυριακή 25 Νοεμβρίου 2012

Το βαπόρι " Η ΕΛΛΑΔΑ... ''


Το   βαπόρι   "   Η   ΕΛΛΑΔΑ   ",
πάει   μοναχιά
και   θα   πέσει,   σα   βαρκάκι,
σε   καμμιά   βραχιά...                       (Κ/Κ   ΤΔ΄- 237)

Πέρα   -   ώθε,   πάνω   -   κάτω,
σα   μ παλιοβαρκάκι   πάει
κι   η   αρμύρα   και   το   κύμα
κιντυνεύγει   να   το   φάει...             (Κ/Κ   ΤΔ΄- 238)

Άγκυρα   δεν   έχει   χρόνια
κι   ο   καιρός   το   παρασέρνει ·
ψάχνει,   νά   ΄μπει   σε   λιμάνι,
αλλά   δε   ν τα   καταφέρνει...          (Κ/Κ   ΤΔ΄- 239)

Δε   ν το   βοηθά   καένας ·
μοναχό   πως   να   βαστάξει...
πό΄  ΄χει   δυόμισυ   χιλιάδες
χρόνια,   τίοτα,   ν΄  αλλάξει...           (Κ/Κ   ΤΔ΄- 240)

Πλέει   δίχως   καπετάνιο
κι   είναι   ξεχαρβαλιασμένο ·
και   τα   χρέη   και   η   φτώχεια
τό  ΄χουσι   ξεκαμωμένο...                (Κ/Κ   ΤΔ΄- 241)

Με   τα   χίλια   ζόργια   πλέει,
μα   δε   θα   βαστάξει   άλλο,
άμα   ν έρθει   ΄κάνα   κύμα
κι   είναι   λίο,   πιό   μεγάλο...            (Κ/Κ   ΤΔ΄- 242)



                                                                               Νίκος   Σαρρής 


Από   το   βιβλίο   μου   :   ''   Σταχολόημα...   '',   (2018).


                                                                                                                                                                                                                                                                                   

Κυριακή 28 Οκτωβρίου 2012

Τα κομμένα κοτσάκια (ιστορικό)

   
      Πάντα,   λέω,   ότι   δεν   χρειάζεται   να   βιαζόμαστε   να   δημοσιεύουμε   κάτι,    πριν   το   εξετάσουμε,   πολύ,   σε   βάθος   και   πλάτος.   Μέχρι   πριν   λίγα   χρόνια  πίστευαν ότι    τα   κομμένα   κοτσάκια   είχαν   βγεί   στην   κατοχή   του   1940  -  44   και   μετέπειτα.  Σήμερα,   όμως,   μπορούμε   να   πάμε   την   έρευνά   μας,    ακόμα,   παραπίσω.
     1)  Απο   το   ημερολόγιο  του   Απεραθίτικου   Πολιτιστικού   και   Αθλητικού  Συλλόγου     '' ΤΑ   ΦΑΝΑΡΙΑ '',    του   2011,    διαβάζουμε   ένα   κοτσάκι,    που   ειπώθηκε    το   1930     --     και   πιθανότατα    αληθεύει,   αφού   αναφέρεται,   σε   ένα   συγκεκριμένο   χρονικό   γεγονός,   σε   ένα   συγκεκριμένο   γάμο.

Που   σο   δώκαμε   τη   στόλι-
ση   του   μελεθιού   μας   όλη.
  
     Έχει   ειπωθεί,   στο   γάμο   του   Πολιτοπέτρου   και   της   Σταμάτας   τση   Μπουϊουκορήνης.       Το   κοτσάκι   αυτό   είναι   3ου   επιπέδου    (  θα   το   αναλύσω   κι    αυτό   παραπέρα.   Για   αυτό   τον  λόγο   δημιούργησα   και   το   blog.).   Το   έχει   βγάλει   εμπειρότατος-η   τεχνίτης   του   στίχου.     Μακάρι   να  ξέραμε   το   ποιός,   για   να   αναφέρουμε   και   το   όνομά  του   --   και   έχει   βγάλει,   σίγουρα   και   άλλα,   πριν   απο   αυτό,   για   να   έχει   φτάσει   σ΄   αυτό   το   πολύ   καλό   επίπεδο.
     2)   Στο   βιβλίο   του   Σωζοϊάννη   (Γιάννη   Σώζ.   Πρωτονοτάριου)  ''  ΕΝΑ   ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ   ΣΤΗ   ΜΝΗΜΗ   ΚΑΙ   ΤΟ   ΧΡΟΝΟ  '',    (έκδοση   2005,   σελ.  48),    ο   συγγραφέας,     μας   αφηγείται   την   προσπάθειά   του,    να   δημιουργήσει   κομμένα   κοτσάκια.      Αναφέρεται   στο   1937.    Σχετικό   βιντεάκι   στο   f.b,   στις   5-3-2014.   (Απο   Voula - Pat   Protonotariou - Hatzipetros   και   Manos   Protonotarios).   Τα   μεταφέρω,   αυτούσια,   εδώ :


Λίγα   συκωτάκια   κι   αμε-
λέτητα   ΄φερα   να   φάμε.

Ήρθα   σπίτι   σας   μα   οι   (γ)ο-
νείς   σου   μου   ΄πανε   να   φύ(γ)ω.

Κι   είπασι   μου   είντα   θες   ε-
πά   και   μας   - ε-   κουβαλιέσαι.

Είπα   τους   πως   ήρθα   (γ)ια   κα-
λό   σκοπό   κι   όχι   (γ)ια   πλάκα.

Μα   κι   δυο   μαζί   στο   διάο-
λο   με   πέψανε   να   πάω. 

     3)     Πάλι,   απο   το   ίδιο   βιβλίο,   του   Σωζοϊάννη,   (σελ.   47),   μεταφέρω   ένα   κοτσάκι,   της   αδερφής   της   γιαγιάς   του   --   τσι   ιαιάς   του   --  της   Σοφίας.


Στον   Τριάκαθα     δεν   κατε-
βαίνει   μα   είντα   λοάται;   


               Αυτό,   φαίνεται    -   μέχρι   στιγμής    -   πως   είναι   και   το   παλαιότερο   κομμένο   κοτσάκι.   Γύρω   στο   1860,   απο   αφήγηση   Σωζοϊάννη,   απο   το   αναφερόμενο,   παραπάνω,      βιντεάκι.   Σίγουρα,   θα   πρέπει   να   συνεχιστεί   η   έρευνα,   για    να   γνωρίσουμε,    να   εμβαθύνουμε   και   να   κατανοήσουμε,   περισσότερο,   τον   πολιτισμό    τ΄  Απεράθου   και   της  Νάξου.   Γιατί,   πράγματι,   αξίζει   τον   κόπο...



                                                              Νίκος   Σαρρής   

σ.σ.   :    Απο   τη   συλλογή   μου   :   ''  ΑΠΕΡΑΘΙΤΙΚΑ   ΤΡΑΟΥΔΙΑ   -   ΕΡΕΥΝΑ   ΚΑΙ   ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ  "


Από   το   βιβλίο   μου   :   ''   Σταχολόημα...   '',   (2018).

Κυριακή 16 Σεπτεμβρίου 2012

Εώ είμ΄ ένας στιχουργός...


Εώ    είμ΄  ένας   στιχουργός,
που   έχω   φλέβ΄  αρχαία,
ιαυτό   και   βγάνω,   εύκολα,
ποιήματα   ωραία.                                                                                   (Κ/Κ   ΤΓ΄- 404)

Οι   ποιητάδες   που   θωρρώ
φαίνουνται   μπερδεμένοι
και   γράφουσι,   ιά   χίλια   δυό,
μα   νόημα   δε   βγαίνει.                                                                        (Κ/Κ   ΤΓ΄- 409)

Ψάχνουσι   μες   στα   λεξικά
ώσπου   να   βρούσι   ρίμα,
μα   χίλια   δυό   νοήματα
μπερδεύγουσι   και    κρίμα.                                                                   (Κ/Κ   ΤΓ΄- 411)

Πρέπει   να   τό   ΄χει   μέσα   ντου,
ευτός,   πού   ΄ναι   να   γράψει
το   τίοτα   κι   ά   δε    φελλά,
να   πκιάσει   να   το   κάψει.                                                                 (Κ/Κ   ΤΓ΄- 413)



                                                                  Νίκος   Σαρρής 


Από   το   βιβλίο   μου   :   ''   Σταχολόημα...   '',   (2018).

Κυριακή 26 Αυγούστου 2012

Απεραθίτες ποιητές...


Εμάτο   είναι   το   χωργιό
όλο,   με   ποιητάδες,
άριστοι   σε   ποιότητα
και   στιχοπλόκοι   άσσοι,
που   βγάνουσι   ποιήματα,
με  τέλειες   αράδες
κι   άλλος   κανείς   δε   ίνεται,
ποτέ,   να   τσι   περάσει...                  (Κ/Κ   ΟΓ΄- 21)


Εμάτο   είναι   το   χωργιό
μ΄  αθρώποι   με   μεράκια,
που   βγάνουσι   ένα   σωρό,
τελειοποιημένα
--   και   σε   ψηλό   επίπεδο
τραούδια   --   τα   κοτσάκια,  
που   δεν   υπάρχου   μ πουθενά
κι   έχω   πολλά   γραμμένα...           (Κ/Κ   ΟΓ΄- 22)



                                                                 Νίκος   Σαρρής     


Από   το   βιβλίο   μου   :   ''   Σταχολόημα...   '',   (2018).





Κυριακή 29 Ιουλίου 2012

Χαράματα και ξενυχτώ...


Χαράματα   και   γράφω   σου,
που   τρώει   με   το   πάθος   σου,
οληνυχτίς   τσι   νύχτας ·
και   νά   ΄ξερα   κι  είχες   και    ΄σύ,
αιστήματα   και   πόνεση,
ιά   μένα   κι   εξενύχτας...                          (Κ/Κ    ΕΔ΄- 46)

Χαράματα   και   στο   μυαλό
σέ   ΄χω   κι   ας   μη   θωρρώ   καλό
κι   είν΄  ν τέσσερις   η   ώρα ·
μα   τό   ΄χω   πως   θα   κοίτεσαι
κι   ότι   θα   ονειρεύγεσαι,
σα   ν το   πουλάκι,   τώρα.                          (Κ/Κ   ΕΔ΄- 47)

Χαράματα   και   ξενυχτώ,
μ΄  ένα   φωτάκι   ανοιχτό,
πάνω   στο   κομοδίνο ·
ιά   δε   βγάν΄  απού   το   μυαλό
--   που   θέλω   και   παρακαλώ   --
τον    έρωτα   εκείνο...                                  (Κ/Κ   ΕΔ΄- 48)




                                                                      Νίκος   Σαρρής


Από   το   βιβλίο   μου   :   ''   Σταχολόημα...   '',   (2018).