Κυριακή, 23 Φεβρουαρίου 2020

Λαγκάδα...


                                                                                                                            
Βόρτα   Κρηνί   και   Πέταλο
κι   απάνω   φιγουράρει
και   καμαρώνει   ο   Θεός
μαζί   με   το   φεγγάρι.                                                             (Κ/Κ   ΤΒ΄- 349)

Νύχτα   κι   αγάπη   κι   έρωτας
και   άμμος   και   Λαγκάδα ·
ίντα   δε   μού   ΄ρχεται   στο   νού,
σε   κάθα   φεγγαράδα.                                                (Κ/Κ   ΤΒ΄- 350)

Παιδιά,   τραούδια,   θάλασσα
κι   έρωτας,   που   δε   σβήνει,
σ΄  ένα   λιμάνι   όμορφο,
στο   νού   μου   θ΄  απομείνει.                                               (Κ/Κ   ΤΒ΄- 351)  

Του   φεγγαριού   υπέροχο
είν΄  το   μονοπατάκι,
μα   δε   ξεχνώ,   μιάς   βραδυνιάς,
τ΄  ατέλειωτο   φαρμάκι...                                           (Κ/Κ   ΤΒ΄- 352)



                                                                                 Νίκος   Σαρρής

Από   το   βιβλίο   μου   :   '' Σταχολόημα... ''
                                                     
σ. σ.  :  Αυτονόητο είναι, πως απαιτείται ειδική άδεια, για να τραγουδηθεί.  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου