Υψέλι... , ( 7 ).

Ο   απόλυτος   σεβασμός   του   Άλλου,   πρέπει   νά   ΄ναι   η   κορυφαία   Ευρωπαϊκή   Αξία,   για   τους   επόμενους   αιώνες ·   ά   θέμε   να   λέμε,     πως   τραβούμε   μπροστά...    
                                                                                                        (Α΄΄ - 1023)

Δε   μπορείς    να   διανοηθείς   και   να    περάσει,   ποτές,   απού   το      μυαλό   σου,    το    πόσο    σ΄  εγάπησα...   Κι   ευτό   σε   σώνει,   κιόλας...
                                                                                                       (Α΄΄ - 31)

Ιά   να   κοπεί   το   τίοτα,   θέλει,   μόνου,   μαχαίρι...
                                                                                                      (Α΄΄ - 1014)

Πάντοτε,   όταν   γράφω   κάτι,   είναι   και   γιά   όλους   του   επόμενους   αιώνες,   γιά   όλες   τις   επόμενες   γενειές...
                                                                                                       (Α΄΄ - 323)

Μ΄  ευτές   τσ΄  αναπνοές  του   Χωριού,   ζούμε...
                                                                                                       (Α΄΄ - 633)



                                                                                                                   Νίκος   Σαρρής

Από   την    συλλογή  μου   :   ''   Υψέλι...   ''.

σ.   σ.   :     Οποιαδήποτε  αναφορά,   κοινοποίηση   ή   μεταφορά   φράσης,   γίνεται,   μόνον,   με   την   προσθήκη   και   του   ειδικού   κωδικού   αριθμού,   που   την   συνοδεύει..


Από   το   βιβλίο   μου   :   ''   Σταχολόημα...   '',   (2018).

Δε θέλω να μου ξαναπείς...

Δε   θέλω   να   μου   ξαναπείς,
ποτέ,   να   σου   ξεχάσω,
μα   μοναχό   ν του   θα   ενεί
ότι   να   ησυχάσω.                                                  (Κ/Κ   ΤΒ΄- 125)

Δε   θέλω   να   μου   ξαναπείς,
στο   πέρασμα   του   χρόνου,
ιάντα   μαθές   κι   εγάπου   σε
και   μόνο΄  ΄σένα   ΄πόνου.                                  (Κ/Κ   ΤΒ΄- 126)

Δε   θέλω   να   μου   ξαναπείς,
πως   δέθηκα   μαζί   σου,
ιατί   ιά   μένα   μιά   ζωή,
όλα   τα   πάντα   ήσου.                                          (Κ/Κ     ΤΒ΄- 127)

Δε   ν το   μπορώ   --   και   να   το   θες   --
άλλη   να   αγαπήσω
κι   απ΄  τη   γ καρδιά   κι   απ΄ το   μυαλό,
ιά   πάντα,   να   σε   σβήσω.                                (Κ/Κ   ΤΒ΄- 128)



                                                                      Νίκος   Σαρρής 


Από   το   βιβλίο   μου   :   ''   Σταχολόημα...   '',   (2018).

Το χρώμα τσι φωνής...

Είναι   το   χρώμα   τσι   φωνής

--   κι   αληθινά   στο   λέω   --

πό΄  ΄χεις,   σα   γ κάτι   θεϊκό

κι   απίστευτα   ωραίο.                                                    (Κ/Κ   ΤΕ΄- 78)

Ότι   ν΄  ακούω   τη   φωνή,

πό΄  ΄χεις,   ξεχνώ   το   μ πόνο

και   ικετεύγω   το  Θεό

να   σταματά   το   χρόνο...                                            (Κ/Κ   ΤΕ΄- 79)

Φέρνει   μου,   μέσα   στο   μυαλό,

π΄  ακούω   τη   φωνή   σου,

τσι   εποχές   τσ΄  αλλοτινές,

που   ήμουν   η   ζωή   σου.                                              (Κ/Κ   ΤΕ΄- 80)

Το   χρώμα   πό΄   ΄χει   η   φωνή,

πό΄  ΄χεις,   πώς   να   ξεχάσω...

εχτός   και   ά   ν την   ακοή,

καλά  -  καλά,   τη   χάσω.                                                (Κ/Κ   ΤΕ΄- 81)

                                                                             Νίκος     Σαρρής     

(Δημοσιεύθηκε   1 / 12 / 2013,   στο  Blog   μου).

Τσι ζωής...

Χωρίς   να   κάμω   τίοτα
ήφυε   η   ζωή   μου,
που   το   καλύτερο   παιδί,
πού   ΄χε   ο   κόσμος   ήμου.                           (Κ/Κ   ΤΑ΄- 42)

Και   στη   δουλειά   και   στη   ζωή
και   όπου   κι   ά   μπορούσι,
μα   ξένοι   είναι,   μα   γνωστοί,
θα   σ΄  εκμεταλλευτούσι.                               (Κ/Κ   ΤΑ΄- 43)

Εκάθουμου   κι   ενέμενα
πως   θα   γνοιαστούσι   άλλοι,
ιά   μένα,   αλλά   ήτονε
παγίδα   ΄φτή   μεγάλη.                                   (Κ/Κ   ΤΑ΄- 44)

Δεν   είχε   πιό   εργατικό
και   πιό    αξιωμένο
άθρωπο,   αλλά   ΄διάηκες
ταλέντο   μου   χαμένο.                                   (Κ/Κ   ΤΑ΄- 45)


                                                                  Νίκος   Σαρρής     

Τα δυό σου μάθια...

Τα   δυό   σου   μάθια,  όσο   ζώ,
θέλω   να   τ΄  αξανοίω
και   νά   ΄ναι   απού   πάνω   μου  
την   ώρα   που   θα   φύω.                                           (Κ/Κ   ΤΕ΄- 375)

Νά   ΄τονε   νά   ΄ν ΄  αληθινό,
πως   πάντα,   μ΄  εγαπούσα,
τα   δυό   σου   μάθια   τα    γλυκά
και   πως   ιά   μένα   ΄ζούσα...                                   (Κ/Κ   ΤΕ΄- 376)

Όντε   υρίσω   και   τα   δώ,
τα   βρίσκω   καρφωμένα,
απάνω   μου   --   που   δέβολί   --
είναι   ερωτεμένα.                                                        (Κ/Κ   ΤΕ΄- 377)

Τα   δυό   σου   μάθια,   τα   γλυκά,
όντε   κι   ά   ν τ΄  αξανοίξω,
θωρρώ   τα,   σα   λιμάνι   μου
πο'   ΄κεί   θα   καταλήξω...                                          (Κ/Κ   ΤΕ΄- 378)



                                                                                  Νίκος   Σαρρής 

σ.σ.     :

 ΄ν΄     =   είναι

αξανοίω   =   κοιτάζω,   θωρρώ,   βλέπω

νά   ΄τονε   =   μακάρι   να   ήταν... ,   μακάρι    να   συνέβαινε,   μακάρι   να   ίσχυε...

΄ζούσα   =   εζούσαν

καρφωμένος   =   το  να   κυττάζω   πολύ   έντονα,   απόλυτα,   συγκεντρωμένος   κάπου...

δέβολί   =   μάλλον,   είναι   πολύ   πιθανόν,   πιθανότατα,   σχεδόν   σίγουρα...

όντε   =   κάθε   φορά,   όταν,   άμα


Από   το   βιβλίο   μου   :   ''   Σταχολόημα...   '',   (2018).

Υψέλι... , ( 6 ).

Μεγάλο   πράμμα   να   χτυπήσει   η   καρδιά...
                                                                                                                    (Α''   -   1183)

Όλες   οι   υναίκες,   πρέπει  ν΄  αγαπήσουσι   από   ΄ναν   Απεραθίτη,   ιά   να   πούσι   πως   εζήσασι...   Κι   ας   μη   ν τονε   πάρουσι,   ποτές.    
                                                                                                                    (Α''   -   1246)

Μετά   τα   50,   ο  άθρωπος   πρέπει   να   διδάσκει ·   άν   
ήτονε   σοφός,   σ΄  όλη   τη   ρέστη  ν του   ζωή... 
                                                                                                                    (Α''   -   685)

Σε   καένα   νόμο,   δεν   πρέπει  να   υπάρχει   παραθυράκι.   Αλλιώς,   δεν   υπάρχει,   καένας,    απολύτως,   λόγος   να   υπάρχει...
                                                                                                                    (Α''   -   295)

Πάντοτε,   ισχύει   ευτό   που   λέω.   Ιατί,   ποτέ,   δε   λέω   κάτι,   που   να   μην   ισχύει.   Και   ιά   αυτό,   κιόλας   κι   είμαι   απόλυτα   αξιόπιστος.
                                                                                                                    (Α''   -   21)



                                                                          Νίκος     Σαρρής

Από   την   συλλογή   μου   :     ''   Υψέλι...   ''

σ.σ.     :     Οποιαδήποτε   αναφορά,    κοινοποίηση   ή   μεταφορά   φράσης,   γίνεται,   μόνον,   με   την   προσθήκη   και   του   ειδικού   κωδικού   αριθμού,   που   την   συνοδεύει.


Από   το   βιβλίο   μου   :   ''   Σταχολόημα...   '',   (2018).

Κοτσάκια και χάϊ - κού ...

Παράδειγμα   κοτσακιού   :	συλλαβές	Παράδειγμα   χάϊ   -   κού   :	συλλαβές
Δε   ν τηνε   κάνω   την   Αξά,	8	Λιμνούλα  παλιά	5
μ΄  όλο  το   γ κόσμο  αλλαξά…	8	ο  βάτραχος   στον   ήχο	7
		πηδά   του   νερού.	5
Απεραθίτικο.	16	Matsuo   Basho   (1644  - 1694)	17

     Θεωρώντας   πως  και  η   στιχουργική    ανήκει   στον    ευρύτερο   χώρο   της   ποίησης,   μπορούμε,   με   βεβαιότητα,   να   λέμε,   πως   τα   Απεραθίτικα   κοτσάκια   είναι   το   πιό   μικρό  --  επιγραμματικό   και   ποιοτικό   --   είδος   ποίησης,  παγκόσμια,   (δεκαεξασύλλαβα).   Απο   ότι   γνωρίζουμε,   τουλάχιστον,   μέχρι   στιγμής...

     Να   πούμε   ότι   το   χάϊ   -   κού   είναι   Ιαπωνικού   τύπου,   τρίστιχο,  μικρό   ποιηματάκι,   ελεύθερης   μορφής,   όμορφο,   ευαίσθητο,   ποιοτικό...   Διδάσκονται   και   στα    Ελληνικά   Δημοτικά   Σχολεία.   Και    είναι   σωστό,   ως   επιλογή,   σαν   πρώτο   βήμα   εισαγωγής   στην   ελεύθερη   --   χωρίς   ρίμα   --   ποίηση   των   μαθητών   μας...

     Κύριο   σημείο,   που   πρέπει   να   δοθεί   ιδιαίτερη   βαρύτητα   και   προσοχή   στην   διδασκαλία   των   χάϊ   -    κού,   είναι   το   να  γίνεται   η   διδασκαλία   τους,   βασιζόμενοι   στο   έργο   κορυφαίων   Ιαπώνων   ποιητών,  του   συγκεκριμένου    είδους   ποίησης,   απο   Ιαπωνικά   έγκυρα   καλομεταφρασμένα   βιβλία,   για   να   μην   υπάρχουν   νοηματικές   αποκλίσεις...   Κάθε   λεπτομέρεια,   έχει   μεγάλη   σημασία.   Αφού   γίνει,   απόλυτο  κατανοητό,   τι   ακριβώς   είναι   το   χάϊ   -   κού,   προσπαθούμε,   να   γράψουν   χάϊ   -  κού   και   τα   δικά   μας   παιδιά...

     Το   κοτσάκι,   λοιπόν,   είναι   μικρότερο   απο   το   χάϊ   -   κού.   Δεκαεξασσύλλαβο   το   κοτσάκι,   δεκαεπτασύλλαβο   το   χάϊ   -   κού.   Είναι   κάτι,   πολύ    απλό.   Και   δεν   επιτρέπεται   --   απ΄  ότι   βλέπω,   ερευνώντας,   στο   ίντερνετ   --   να   μην   το   γνωρίζουν   Έλληνες   εκπαιδευτικοί.   Δεν   είχα   την   απαίτηση,  να   μπορούν   να   βγάζουν   κοτσάκια,   τα   παιδιά   των   Δημοτικών   Σχολείων,   στην  χώρα   μας.   Αλλά,   οι   εκπαιδευτικοί   μας   οφείλουν   να   γνωρίζουν   την   ύπαρξή   του    και    τι   είναι    το   κοτσάκι.   Πρέπει   να   μπεί   ως   γνώση   -   ενημέρωση   -   πληροφόρηση,   στα   αντίστοιχα   Πανεπιστημιακά   τμήματα.

     Ας  με   καλέσουν,   στα   Πανεπιστήμια,   να   μιλήσουμε,   αναλυτικά,   για  κάποιες   βασικότατες   γνώσεις,   για   τα   κοτσάκια,   που   πρέπει,   απαραίτητα,   κατά   την   ταπεινή  μου   άποψη   --   μιά    και   είναι   Μοναδικό   Ελληνικό   Πολιτιστικό   Προϊόν   --      να   έχουν   υπ΄  όψη   τους,   οι   εκπαιδευτικοί   μας.   Και   να   γνωστοποιηθεί   και   παγκόσμια...

   

     Εναλλακτικά,   για   πληροφόρηση,   μπορεί   να   επισκέπτεται   κάποιος   την   ιστοσελίδα   μου   ---   ''Νίκος   Σαρρής   :   Τα   τραούδια   μου...   ''.   ή   το   παλαιότερο   :   nicksarris   1958.blogspot.com   ---   σχετικά,   με   τα   κοτσάκια...   (Απαιτητό   :   Στις   μεταφορές,   να   γίνεται,   πάντοτε,   αναφορά,   με  κωδικούς   και   λοιπές   λεπτομέρειες,   της   πηγής).



                                                              Νίκος   Σαρρής     


Υ.Γ.   σ.σ.   :
     Την   Ιαπωνία   την   έχω   σαν   δεύτερη   πατρίδα    μου   --   και   την   υπεραγαπώ...       Αποτελεί,   σήμερα   --   όπως,   η   Αρχαία   Ελλάδα,   παλαιότερα   --   κορυφαίο,   παγκόσμιο,   πρότυπο...    Η   αναφορά   μου   --  σε   κοτσάκια   και   χάϊ   -   κού   --   είναι   μιά   προσφορά   στην   Παγκόσμια   Γνώση,     που   είναι   πάνω   απ΄   όλους   μας...

......................................................................................

κοτσάκι         :   λέγεται,   με   ρίμα,   τραγουδιέται,   χορεύεται...
χάϊ   -   κού   :   ελεύθερος,   δεκαεπτασύλλαβος,   στίχος


Από   το   βιβλίο   μου   :   ''   Σταχολόημα...   '',   (2018).