Υψέλι... , ( 8 ).

Πάντα,   ήνοιωθα   Ένα   με   τη   γής...
                                                                                                  (Α΄΄ - 1464)

Τσ΄  αθρώποι,   που   μας   αγαπούσι,   δε   ν τζι   πετούμε...
                                                                                                  (Α΄΄ - 71)

Εώ,   δε   ζώ,   χωρίς   έρωτα... 
                                                                                                (Α΄΄ - 581)

Ο   άλλος   άθρωπος,   είναι   άλλος   άθρωπος...   Και   έτσι   ξεπερνάτε   τα   ερωτικά   σας   -   ψυχολογικά   προβλήματα.
                                                                                                (Α΄΄ -1493)

Καένας   δε   θωρρεί    το   τίοτα,   άμα    ν τό   ΄χει...   Άμα   ν του   φύει,   αρχεύγει   και   το   υρεύγει...                         
                                                                                               (Α΄΄ - 754) 



                                                                                            Νίκος   Σαρρής

Από   τη   συλλογή   μου   :     ''   Υψέλι...   ''.

σ.σ.   :     Οποιαδήποτε   αναφορά,   κοινοποίηση   ή   μεταφορά   φράσης,    γίνεται,   μόνον,   με   την   προσθήκη   και   του   ειδικού   κωδικού    αριθμού,    που   την   συνοδεύει.


Από   το   βιβλίο   μου   :   ''   Σταχολόημα...  '',   (2018).

Επόμειν΄ η αγάπη μου...

Επόμειν΄  η   αγάπη   μου
και   τώρα   ταξιδεύγει
μες    στο   μυαλό   σου,   ταχτικά
κι   έρχεται   και    σε   βρίσκει ·
κι   αστροφεγγειές,   καμάρι   μου,
σε   θέρητα   υρεύγει,
μες   σε   τραούδια   μαγικά
κι   αγαπημένοι   δίσκοι.                                            (Κ/Κ   ΟΕ΄- 11)

Επόμειν΄  η   αγάπη   μου,
βαθειά,   μες   στ΄  όνειρό   σου
και   άνω   -   κάτω   κάνω   σε
ότι   να   μ΄  αντικρύσεις ·
και   το   θωρρώ,   φεγγάρι   μου,
πως   τρώω   το   μυαλό   σου...
και   σ΄  έννοιες,   πάντα,   βάνω   σε,
άμα   με   συναντήσεις.                                                         (Κ/Κ   ΟΕ΄- 12)



                                                                                      Νίκος     Σαρρής 

σ.σ.     :     Δικός   μου   τύπος   οκτάστιχου.


Από   το   βιβλίο   μου   :   ''   Σταχολόημα...   '',   (2018).

Λατρεία...

Κουράϊο   και   υπομονή,
κάνω   όλο   το   χρόνο
και   περιμένω    να   σε   δώ
να   σβήσεις   κάθα   πόνο.                                               (Κ/Κ   ΤΕ ΄- 229)

Όλο   το  μ πόνο   τσι   χρονιάς
εσύ   μου   τονε    παίρνεις ·
και   πάντα,   όντε   θα   σε   δώ,
τη   λύτρωση   μου   φέρνεις.                                            (Κ/Κ   ΤΕ ΄- 230)

Ιώβεια   υπομονή
κάνω,   πού   ώ   το  ξέρω,
ιά   σένα   ίντα,   τράβηξα
και   πόσο   υποφέρω.                                                        (Κ/Κ   ΤΕ ΄- 231)

Εσύ   ιά   μένα   ΄σ΄  ο   ιατρός
κι   η   μόνη   σωτηρία,
απού   τσι   πόνοι   τσι   ζωής ·
και   σέ   ΄καμα   λατρεία.                                                (Κ/Κ   ΤΕ ΄- 232)



                                                                                                Νίκος   Σαρρής   


Από   το   βιβλίο   μου   :   ''   Σταχολόημα...   '',   (2018).

Κάλεσμα...

   
     Δε   μας   σε   σών΄  η   μιά   βολά,

     π΄  αλλάζωμε     ''  χρόνια   πολλά   '',

     το   Σύλλογο   να   σώσει ·

     μα   σας   σε   θέμε   ταχτικά,

     κοντά   μας,   πιο   δυναμικά,

     σ΄ ό,τι   διοργανώσει.                               (Κ/Κ   ΕΓ΄- 16 )

     Στο   Σύλλογό   μας   νά   ΄ρχεστε

     και   να   εδιαφέρεστε

     και   φέρτε   τα   παιδιά   σας,

     χορό   να   τα   μαθαίνετε,

     που   θα   τα   καμαρώνετε,

     ν΄  ανοίει   η   καρδιά   σας.                   ( Κ/Κ   ΕΓ΄- 17 )

     Στο   Σύλλογό   μας   θέμε   σας,

     μαζί   με   τσι   παρέες   σας,

     να   σας   σε   ταξιδεύγει

     στη   Νάξο,   πού   ΄ναι   σμιχτικός

     χώρος,   ιά   όλοι   φιλικός

     κι   ελάχιστα   υρεύγει.                         (Κ/Κ   ΕΓ΄- 18 )

     Ιά   όλοι   μας   είν΄  το   νησί

     η   πιό   γλυκειά   ανάμνηση

    τω   μ παιδικώ   μας   χρόνω ·

     και   βοηθάτε   πιο   πολύ,

     πού   ΄ ν ΄  οι   καιροί   μας   δύσκολοι

     και   δώτε   σα   μ που   δώνω.            (Κ/Κ   ΕΓ΄- 19 )

     Είναι  πολύ   σημαντικό,

     πό΄  ΄χωμε   έν΄  αξώτικο

     σύλλογο,   ΄πά   κοντά   μας ·

     όλοι   να   βοηθήσωμε,

     ΄πά   να   διατηρήσωμε

     ζεστά   τα   έθιμά   μας.                       ( Κ/Κ   ΕΓ΄- 20 )

     Ο   Σύλλογος   ιά   να   σταθεί,

     ν΄  αντέξει   και   να   μη   χαθεί,

     να   ζεί   και   να   υπάρχει,

     χρειάζεται   βαθειά   τομή

     μυαλώ,   μα   και   τη   συντρομή

     του   καθανούς   μας   νά   ΄χει.          ( Κ/Κ   ΕΓ΄- 21 ) 

                                                                              Νίκος   Σαρρής 

              Τό   ΄γραψα   γιά   τον  ετήσιο   χορό   του  Συλλόγου   Ναξιωτών   Αγίων   Αναργύρων   στις   24  -  1  -  2010.   Αλλά   καλό   θά   ΄τονε    να   υπάρχει,   σ΄  ένα   καντράκι,   μέσα   σε   κάθε    αξώτικο   σύλλογο,    ως   οδηγός,   μιάς   και  έχει   γενικότερη  ισχύ.   
Δημοσιεύθηκε,   επίσης    και    στο    blog   e-Νάξιοι.  

Από   το   βιβλίο   μου  :   ''   Σταχολόημα...   '',   (2018).   

Μ΄ αρέσει, που τα χάνεις...

Μ΄  αρέσει,   μες   στα   μάθια   σου,
την   ώρα   που   καρφώνω,  
να   ίνεσ΄  άλλος   άθρωπος
και   να   σ΄  αναστατώνω.                                        (Κ/Κ   ΤΕ΄- 94)

Τη   ν ταραχή    στα   μάθια   σου,
στο   κόρτε,   που   σου   κάνω,
θωρρώ   --   πού   ΄ναι   πολύ    γλυκά   --
και  την   απολαβάνω.                                                (Κ/Κ   ΤΕ΄- 95)

Τρέμουσι    τα   χειλάκια   σου,
που   στέκεσαι   κοντά   μου
κι   όνειρα   κάνεις   μαγικά,
νά   ΄ζες   τον   έρωτά   μου.                                       (Κ/Κ   ΤΕ΄- 96)

Τα   μάουλά   σου   κόκκινα
ίνουνται   και   τα   μάθια
λάμπουσι,   ιατί   βάνω   σε
σ΄  ερωτικά   παλάθια.                                                (Κ/Κ   ΤΕ΄- 97)



                                                           Νίκος     Σαρρής    



(Δημοσιεύθηκε   28 / 12 / 2013,   στο   Blog   μου).

Το κινητό, μο΄ ΄ζήτηξες...

Το   κινητό,   μο΄  ΄ζήτηξες
κι   είπες   πως   θα   με   πάρεις
και   μού   ΄ναψες   μιά   πυρκαϊά,
που   τσι   φυσά   10 άρης.                                      (Κ/Κ   ΤΑ΄-  170)

Τον   αριθμό   του  κινητού
ιάντα   κι   εζήτας   τονε
και   τώρα,  πάλ΄,   η   έννοια   σου
κι   οι   σκέψες   θα   με   τρώνε.                           (Κ/Κ   ΤΑ΄- 171)

Τι   το   ΄θελες   το   κινητό
κι  ήρθες   να   το    ζητήσεις
και    στη   γ καρδιά   μου   ξύπνησες
χιλιάδες   αναμνήσεις.                                           (Κ/Κ   ΤΑ΄- 172)

Το   κινητό,   πον   ήξερα
ιάντα   κι   εΰρεψές   μου
και   νοιώθω   πως   δε   σέ   ΄βγαλα
απ΄  το   μυαλό,   ποτές   μου.                                (Κ/Κ   ΤΑ΄- 173)


                                                                            
                                                    Νίκος   Σαρρής 


(Δημοσιεύθηκε   5 / 10 / 2013,   στο   Blog   μου).

Οι πόνοι μου σταματημό...

Οι   πόνοι   μου   σταματημό
δεν  έχουσι   ιά   σένα,
όσες   αυγές   και   δειλινά
κι  αν   είναι  περασμένα.                               (Κ/Κ   ΤΔ΄- 339)

Οι   πόνοι   μου   σταματημό
δεν   έχου   ν τόσοι   χρόνοι,
που   τσι   καρδιάς   μου,   σού   ΄δωκα
κι   εβάστας   το  τιμόνι.                                (Κ/Κ   ΤΔ΄- 340)

Οι   πόνοι   μου   σταματημό
δεν   έχουσι   κι   αιτία
το   ξέρεις   --   οτι   είσαι   ΄σύ,
παλιά   μου,   ιστορία.                                    (Κ/Κ   ΤΔ΄- 341)

Σταματημό   οι   πόνοι  μου
με   σένα   δε   θωρρούσι
και   συγκινάς   τα   μάθια   μου,
κάθα    που   θα   σε   δούσι.                          (Κ/Κ   ΤΔ΄- 342)


                                                                        Νίκος   Σαρρής   


(Δημοσιεύθηκε   66 / 6 / 2013,   στο   Blog   μου).