Σάββατο, 27 Φεβρουαρίου 2016

'' Κοτσάκια : Μιά πρώτη γνωριμία... ''.




Είσαι,   χωργιό   μου,   όμορφο,
αγνάδια   τω   βουνοκορφώ...

Νοιώθω   --   κι   ας   σό΄  ΄χω   και   παρά-
πονα   --   άμα   σε   δώ,   χαρά...

Περνά   και   φεύγει   η   ζωή,
σα   ν το   νερό   μες   στσ΄  αωοί...

΄Ω,  Θεέ   μου,   πό΄  ΄χω   --   πώς   α-
ντέχω   --   περασμένα   τόσα...

Απεραθίτικα   κοτσάκια.


...................................................................................

     Απεράθου   και   κοτσάκια   είναι   έννοιες   ταυτόσημες.   Απεράθου,   κοτσάκια   και   Νάξος   είναι   αλληλένδετα.   Όταν   μιλάμε   για   κοτσάκια,   εννοούμε   την   παραπάνω   κατηγορία      στίχων.   Στ΄  Απεράθου,  στιχουργούμε,   τελειοποιημένα,   απο   φυσικού   μας,    όλες   οι ηλικίες    :     άντρες,   γυναίκες,   παιδιά,  νέοι,   μεσόκοποι   και   γέροι.   Το   στιχουργικό  θέμα,   μπορεί   να   αφορά   ο,τιδήποτε,   στη   ζωή.

     Το   κοτσάκι   είναι   ένα   δίστιχο,   δεκαεξασύλλαβο,   στιχοδημιούργημα,   με   οκτώ   συλλαβές  στον πάνω   στίχο   και   άλλες   οκτώ   στον   κάτω.   Είναι   αυτοτελές,   επιγραμματικό   και   πλήρες,   νοηματικά.   Η   τελευταία   λέξη   του   πρώτου   στίχου,   μπορεί   να   κόβεται   και   να   συνεχίζουν   οι   υπόλοιπες   συλλαβές   της   κομμένης   λέξης   στον   δεύτερο   στίχο,   για   να   ολοκληρωθεί   το   νόημα ·   ή    μπορεί   και   να   μην  κόβεται.   Απόλυτη   αναγκαιότητα,   όμως,  και   απαράβατος   κανόνας   είναι   το   να   είναι   ομόηχες   οι   δύο   τελευταίες   συλλαβές   του   κάθε   στίχου,   μεταξύ   τους.   Δηλαδή,   λήγουσα  και   παραλήγουσα,   να  έχουν   την   ίδια,   ακριβώς,   ομοιοκαταληξία,   το   ίδιο,   ακριβώς,  ταίριασμα,   ακουστικά.   Πρέπει   να   ακούγονται, ηχητικά,   όμοια.   Μπορεί   να   έχουμε   οξύτονη,   παροξύτονη   ή   και   προπαροξύτονη   ρίμα.

     Τα   κοτσάκια   λέγονται,   τραγουδιούνται   (με   διάφορους   σκοπούς)   και   χορεύονται...   Συνήθως,   βγαίνουν,   αυτοστιγμεί,   όπως   σ΄ ένα   κουβεντολόϊ...   Μιά   ομάδα   κοτσακιών   (π.χ.   5 - 7),  αναφερόμενα   στο   ίδιο,   περίπου,     θέμα,  τα   λέμε   κοτσάτο. 
     Κατά   την   προσωπική   μου   άποψη   --   έχοντας   βγαλημένα   και   καταγεγραμμένα,   16.500   κοτσάκια,   δικά   μου   --   είναι   η   τελειότερη   και   πιό   ολοκληρωμένη   μορφή   δίστιχου,   αυτού   του   τύπου,   απο   την   αρχαιότητα   ως   σήμερα,   σε   παγκόσμιο   επίπεδο.

Πως   ξεχωρίζει   ένα   άριστο,   Απεραθίτικο   κοτσάκι   :

  • Τ΄  Απεραθίτικο   κοτσάκι   ξεχωρίζει   --   για   τους   καλομυημένους   --   απο   χιλιόμετρα,   μακρυά...   Διδάσκει,   αξεπέραστη,   ποιότητα.
  • Είναι   λεημένο   ή   γραμμένο   στ΄  Απεραθίτικα.
  • Είναι  άρτιο,   τεχνικά.   Τελειοποιημένο.  Πουθενά,   δεν   υπάρχει   η   παραμικρή   ατέλεια.
  • Είναι,   νοηματικά,   πλήρες.   Μπορεί,   απο   μόνο   του,   να   διηγηθεί,   όλη,   την   ιστορία.
  • Σηκώνεται   η   τρίχα   τ΄  ανθρώπου,   όταν   το   πρωτοακούει...   Νοιώθει,  εντονότατα,   ρίγη.
  • Μπορεί   να   είναι   :    κομμένο,   άκοπο   ή   στριφωτό.
  • Αρέσει   και   κυκλοφορεί    πολύ,   μεταξύ   των   συγχωριανών.   Μέχρι,   που,   κάποια   στιγμή,      γίνεται,   πιά,   κλασσικό. 
  • Απαιτείται,   επίσης,   η   ικανότητα   νοιωσίματος   του    κοτσακιού.

     Είναι   απίστευτο,   το   τι   είδους   ποιοτικά   παιχνιδίσματα,   μπορεί    να   κάνει   μέσα   σ΄  ένα κοτσάκι,   ένας   άριστος   δημιουργός,  διαχειριστής   και   γνώστης   του   βγαλημάτου   των κοτσακιών.   Σε   τι   μαγικά   επίπεδα   μπορεί   να   το   φτάσει... 
Ένα   κοτσάκι,   μπορεί   να   μείνει   στην   ανθρώπινη   μνήμη   και   ως,   αιώνιο,   ρητό...   
Για   τα   κοτσάκια,   μπορούμε   να   συζητούμε   και   να   γράφουμε,  ώρες   και   μέρες   και   μήνες   ατέλειωτοι...  

Να   σημειώσω,   ακόμα,   ότι   :

  • Δεν   υπάρχουν   τετράστιχα   κοτσάκια.  
  • Τα   κοτσάκια   είναι   πλούσια,   απο   μόνα   τους.   πάμπλουτα.  Αλλά,   είναι  το   επίπεδο,   που   τα   ζεί   και   τα   βιώνει,   κανείς,   μέσα   του. 
  • Ένα   κοτσάκι   μπορεί   να   κόβεται   σε   οποιαδήποτε   λέξη.   Ακόμα   και   άρθρο.
  • Ένα   κοτσάκι   μπορεί   και   να   μην   περιέχει,   καθόλου,   ρήμα.
  • Άμα   δεν  φελλά   ένα   κοτσάκι,   δεν   το   λέμε,   ποτέ...   Επειδή   λατρεύουμε   την   απόλυτη   τελειότητα.


     Και   βεβαιώνω,   πως   σε   όποιον   αποφασίσει   να   τους   αφιερώσει   τη   ζωή   του,   χαρίζουν,   την   απόλυτη   ευτυχία   και   την   λύτρωση   σε   υπέρτατο   βαθμό,   ως   θείο   δώρο.   Κι   ευτό,  το   υπογράφω...        

Απο   την   συλλογή   μου   :     '' ΑΠΕΡΑΘΙΤΙΚΑ   ΤΡΑΟΥΔΙΑ   :   ΕΡΕΥΝΑ   ΚΑΙ    ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ...''.

                                                                                                                                           

                                                     Νίκος   Σαρρής   (Φλεβάρης   2016)


***
αγνάδια   :   αντίκρυ,   απέναντι   
αωός   :   πέτρινος   αγωγός   μεταφοράς   νερού   
οξύτονη   :   τονισμός   στην   λήγουσα
έχοντας   βγαλημένα   :   έχοντας   βγάλει
είναι   λεημένο   :   έχει   ειπωθεί
στριφωτό   :   με   περίτεχνο   συντακτικό   δέσιμο  
νοιωσίματος   :   συναισθηματική  νοημοσύνη 
του   βγαλημάτου  :   του   τρόπου   που   βγαίνει
φελλά  :   αξίζει

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου