Σάββατο, 12 Ιουλίου 2014

'' Η τελευταία σου μαθιά... ''.


Τη   ν τελευταία   σου   μαθιά
δε   θα   τηνε   ξεχάσω
κι   ίντα   λοής   μ΄   εξάνοιες,
λίο,   προτού   σε   χάσω.                                           (Κ/Κ   ΤΕ΄- 147)

Τα   μάθια   σου   βυθίστησα
στα   μάθια   τα    δικά   μου,
ιά   νά   ΄σαι,   χειμωνιάτικα,
δαυλός,   μες   στη   γ καρδιά   μου.                       (Κ/Κ   ΤΕ΄- 148)

Στα   μάθια   μου    εχάνουσου
και   ονειροπολούσες
και   τό   ΄βλεπα    πως   ήλειωνες,
ιά   μένα   και   πονούσες.                                        (Κ/Κ   ΤΕ΄- 149)

Ματάκια   μου   υπέροχα, 
γλυκά   κι    αγαπημένα,
νά   ΄ξερα   και   πονείς   κι    εσύ,
τόσο   πολύ,    ιά     μένα...                                       (Κ/Κ   ΤΕ΄- 150)


                                                                    Νίκος   Σαρρής     (Ιούλης   2010)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου