Κυριακή, 13 Μαΐου 2012

" Πατινάδες... ", μου. ( 1 )


Δύο   τα   ξημερώματα
και   λέμε   --   καθισμένοι
απάνω   στο   σετζάκι   σας   --
τραούδια   σουρωμένοι.                                  (Κ/Κ   ΤΑ΄- 185)

Δύο   τα   ξημερώματα
και   σουρωμένος,   πάλι,
μες   στο   στενό   σου   τραουδώ,
αγάπη   μου,   μεγάλη.                                     (Κ/Κ   ΤΑ΄- 186)

Κοντεύγουσι   χαράματα
και   τραουδούμ΄,  ακόμα,
μες   στα   στενά,   με   τα   βιολιά,
κι   είμεστα   όλοι   λιώμα.                              (Κ/Κ   ΤΑ΄- 187)

Που   το   φεγγάρι   ήδωκε
κι   ήρχεψε   και   χαράζει,
μα   η   δικιά   μου   η   καρδιά
πονεί   κι   αναστενάζει.                                  (Κ/Κ   ΤΑ΄- 188)



                                   Νίκος   Σαρρής     (Απρίλης   2008)

σ.σ.  :   ***   εννοείται,   πως   χρειάζεται   άδεια,   για   να   τραγουδηθεί.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου