Τρίτη, 10 Απριλίου 2012

"Φαντάζουσε μιά βραδυνιά... "


Φαντάζουσε   μιά   βραδυνιά
κι   οι   δυό   νά   ΄μεστα    λιώμα,
να   σου   ξεφύει,  να   μου   πείς
πως   μ΄  αγαπάς,   ακόμα...                          (Κ/Κ   ΤΓ΄- 100)


Φαντάζουσε   μιά   βραδυνιά,
νά   ΄μεστα   μεθυσμένοι
και   να   μου   πείς   πως   μ΄  αγαπάς,
να   φύει ...   η   οικουμένη...                          (Κ/Κ   ΤΓ΄- 101)


Φαντάζουσε   μιά   βραδυνιά,
γλυκά   να   με   φιλήσεις
και   να   μου   πεις   πως,   πάντα,   ζείς,
μ΄  εκείνες   τσ΄  αναμνήσεις...                     (Κ/Κ  ΤΓ΄- 102)


Φαντάζουσε   μιά   βραδυνιά,
που   σε   υρίζω   σπίτι,
πάνω   μου   να   κουλουργιαστείς,
με   τον   αποσπερίτη...                                  (Κ/Κ   ΤΓ΄- 103)

                                   
                                                   Νίκος   Σαρρής      (Νοέβρης   2008)


 σ.σ.   :    Το   να   αρχίζουν   οι   τρείς   ή   και   οι   τέσσερις   στροφές    ενός
τραγουδιού  -  ποιήματος,   με   τα   ίδια   ακριβώς   λόγια,    ( ίδιος   στίχος )
 είναι   δική   μου  καινοτομία   στην   στιχουργική.    Και   το   χρησιμοποιώ,
  αρκετά.   (Κάποια   στιγμή   θα   το   αναλύσω   περισσότερο,    σε    ειδικό
 θέμα.        Για   αυτό   είμαι   κι   εδώ...).

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου